Tomurcuk


Şiir: Mahsun Yıldırım

Bahar tomurcuğu gibi doğurgan 

Berrak bir nehir akıyor düşümde

Akıntısına kapılıp gidiyorum  

Nifak, kapalı kapılar ardında kalıyor

Düşlerim, umudun barhanası. 

Duvarlarda, saflığın ve masumiyetin tablosu

Birden yırtılıyor düş cibinliği

Kapılar, açılıyor ardına kadar

Seherde duruyor zaman

Gün, geceyi doğuruyor   

Ve yaprağa dönüşen tomurcuk toprağa düşüyor.

Bu bir yok oluş mu,

Yoksa yeniden doğuşun hikâyesi mi Tanrım?

Submit a comment

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s