Eve Dönüş


Şiir: Mahsun Yıldırım

Yürüyorum toprağa doğru
Sonbahar ayaklarıma dolanıyor
Gerdanında yıldızlar taşıyor gök
Ay, gizliyor karanlık yüzünü
Artık anlamını yitiriyor kötülük
İyilik kaplıyor yerin tüm yüzünü
Dereler lığ değil, aşk biriktiriyor
Aşk, ışığı oluyor ruhumun
Son ispinoz ailesini ağırlıyor, Göknar.
Göknar, karakışın yiğidi. 
Koşuyorum toprağa doğru
Yapraklar da katılıyor bu senfoniye
Sesin ve rengin ahengi kaplıyor arşı
Kaleme baş eğiyor, bilgiye muhtaç kılıç
Cühela diz çöküyor, ilmin avlusunda
Göçüyorum toprağa doğru
Toprak oluyorum.
Toprak, hakikatin kadim şahidi
Doğumun bulağı.

One comment

  • Çok etkileyici bir şiir olmus ağzınıza ve kaleminize sağlık çok basarili bir şiir olmus başarıların devamını dilerim

Submit a comment

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s