Ayrılık


Yabanıl bir haz yakalar, koyu

Gün açılırken ağır ağır

Kan uykusundan doğrulur çıt çıkarmadan

Ateşken küle teşne

Dirim

Yeğni tüy dahi bir süre sürüklenir

Ayrılık ayrılıklar murdar çeşme

Taşar taştıkça kent

Tutkal şerbetine bulanmış

Yakana yapışırken sırtına abanır teklifsiz

Bileklerin kabarır yavaş yavaş

Yol hırsız, yol ıssız

Sessizliğin tanıdık

Sen sakinken bu kentten geçebilmek imkânsız

 

 

Dostlara…

Reklamlar

One comment

Submit a comment

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s