Kar


Ay tutuldu, gün henüz ağarmıştı

Saçlara sim döküldü Samanyolu’ndan

Gül, alevlendi… Sarmaşıklar tırmandı balkona

Kadınların sabahlığına, yasemin sindi

Süt kaynadı… Kabardı içten içe

Taştı paçalar,  zifte silindi her yan

Yamaçtan, güz rüzgârları koptu

Işınlar iki büklüm, çamaşırlar tersyüz oldular

Yastıkların tüyleri silkelendi terastan

Göçü kurmuş kuşların dillerini yoldular

Buharlaştı sözcükler…  Tenhâlaştı sayfalar

Avcılar, suyolunu deşeledi harîtalarda

Sedef tespih şakırdadı… Billûr gök, eleklendi

Buğday filizlerine… Serin yorganlar çekildi

Kar, manzarayı süpürdü çerçevelerden… Tüm düşler, eşitlendi

Reklamlar

Submit a comment

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s