Roza’ya


Küçük, minik ellerini çırpıyor nihâyet

Düzeliyor camlarda çatlak her nota

Telefonlar vazgeçiyor konuşmaktan

Ekranlar, karanlığa açılıyor… Odalar loş

Yayalar araçları, terk ediyor birbaşına

Garların kulakları raylarda geziniyor

Yolcular iniyor, çıplak çayıra şu an

Değiyorlar, çimlerin yeşil şebnemine

Islak meltem, sırtlara tünüyor sâkin

Râyihâsı süzülüyor kekiklerin, ninnilerin

Bakışlar uçurtmalardan aşağıya kayıyor

Yüreklerden,usulcacık akıyor şefkat,

Bedenlere kök salıyor demlenen ruhlar

Yerküreden semâya, saçaklanıyor hayat

Sonsuzluğun kıyısına erişiyor kâinat

Reklamlar

Submit a comment

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s