Sonsuz Bağ


Hayat, derinlerden çağlayarak çıkıyor

Yayılıyor havada pembe tenin burcusu

Körpe elbiseler sırtlara çekiliyor

Titreşiyor bedenlerde yeşil budaklar.

Bûse bûse eriyor düğmeler sinelerde

Ab-ı hayat yürüyor, genişliyor şakaklar

Sedirlere çöküyor, gövdeler serinlikte,

Dudaklarda tebessüm, dudaklarda buruk tat:

Toprak, yankılanıyor göz kapaklarında

İnce ruhlar iç çekiyor her uğultudan

Peltek esin, taşıyor sözlerini,

Usulca sürüklüyor korların arasından.

Harâret âheste, patlatıyor goncaları

Gamzelerde papatya, gerdanlarda erguvan

Açılıyor… sonsuz bağ, hârelendikçe zaman

Reklamlar

Submit a comment

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s