Uçurumun Kenarında 9


Mor yılan son bir ümit arıyor gibi kafasını yukarı, bulutlara doğru kaldırdı. Yangın yeri olmuş gökyüzünden de medet umulamayacağını anladı. Peygamber düğmesi kurudu çölde susuz kalmış gibi. Ağzını yutkunmayla son kez açtığında “neden öldürüyorsun beni”, dedi. Koştuğunda yanında bir ikinci olmayacak.
Yaşlıyım koşamam zaten.
Yalnız maymunlar arkadaşın olacak
Sana benzetirim belki de
Arkadaş olacaksın ve asacaksın onları da
Evet. Gerekirse elbette.
Birlikte yaptığımız ev ne olacak.
Bilmem. Yıkarım, belli olmaz.
Yıkamayacaksın, zor gelecek bu bile.
Doğru ben hep yaparım, bozan sensin.
Denildi kısaca.

Kır kıvırcık saçlı hedefine yöneldi kendini bu kadar emin hissetmemişti önceden. Şimdi bitecekti kurtulacaktı, ondan sonra ne olursa olsundu. Zaman doldu telefonun ahizesi kapanıyor, seni dinledim, şu an sıra sende. Bana asıl nedenini söyle, dedi.
Neden mi? neyin nedeni
Onu neden öldürdün.
Ben ne anlattım, hiç dinlememişsin
Bilmem, sözlerin bana çok saçma geldi.
Anlattıklarım arasından birini seç. Al sana sebep
Hangisi.
Yok sebep.
Sadece anlatmaya çalış.
Kıskandım sizi, paylaşamıyordum onun sevgisiyle senin sevgini.
Alçak, sana ömrümü verdim sen ne yaptın?
İşte ben de o ömrü kısaltmış oldum, kestirmesinden.
Nasırlı el, yumruk şeklinde elmacık kemiklerinin üstünü kazdı.
Peygamber düğmesi dudaklar korkuyla açıldı. Sen beni yaratansın görmüyor musun, hepsi senin içindi, dedi.
Kır kıvırcık saçlar arasından bir tebessüm ışıltısı yayıldı.
Bakayım dişlerine bir şey oldu mu? Dedi ona eğilerek.
Yorgun mor yılanın ağzından sızan kana bulanmış suratında gülümseme mi veya garipseme mi olduğunu bilemediğim bir ifade gerildi.
Kırçıl kıvırcık saçlı gözlerini kısarak, “dişlerinin arasında herhalde bir kurt sırıttı”, dedi.
Yapma sana aşığım anlamıyor musun? Dedi, mor yılan, kafasını taşlardan taşlara vurarak
Her ezilen zorbasına âşık olurmuş istemeden. Dedi kır saçlı, muzaffer bir edayla.
Biliyordum. Bunu er geç yapacağını biliyordum. Ben öldürmesem, sen öldürecektin bizi değil mi? Tek olma tutkusu dayanamayacaktın buna.
Bunlar uçurumun kenarındaki son sözler oldu.
Kol indi, uçurumun karşısından alevler yükseliyordu. Kafa vücudun sıkletini yüklenemedi. Uçurum bir bedeni yuttu.

2 comments

  • sana yorum yazmıyorum
    çünkü benim aciz yorumlarımdan
    çok daha öndesin. ama takip
    ettiğimi bildirmek istedim

Submit a comment

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s